Prace plastyczne przedstawione w tej niewielkiej objętościowo książce najlepiej oddają metodę i charakter stosowanej przez niektórych twórców metody spontanicznego zapisu. A wbrew pozorom nie jest to metoda łatwa a od artysty wymaga przede wszystkim maksymalnego skupienia i wyciszenia. W opatrzonych poetyckim komentarzem obrazach Janiny Kraupe nie ma nic z przypadkowości czy estetycznej niedbałości. Jeśli jest chaos to jest to najprawdziwszy chaos pierwotny, jeżeli jest tajemnica - to najgłębsza z możliwych, jeżeli droga to wraz z towarzyszącymi jej wszelkimi symbolami. Prace te są owocem wewnętrznych doświadczeń autorki, są plastycznym i poetyckim ujęciem pytania, na które człowiek nie znajduje dostatecznej, bądź żadnej odpowiedzi: "co dzieje się z nim po śmierci, co działo się z nim przed urodzeniem, jakie moce kierują jego losem"? Te pytania stawiała sobie autorka. I dzięki nim udawało się jej uchwycić praformę i praenergię, opisać mistyczne doświadczenie bądź oddać grozę przed - stworzenia, nie - istnienia. A jeżeli Bóg przebywał przed stworzeniem świata w jakiejś przestrzeni to mogła to być przestrzeń przedziwnych kolorów Janiny Kraupe. Nie sądzę by ktoś potrafił zgłębić tajemnicę Metamorfoz. Wszak jest to wewnętrzna wędrówka artysty (filozofa) a ta z definicji nie jest dostępna czyjemuś doświadczeniu. Ale obcowanie z tymi osiemnastoma obrazami może zachęcić niejednego do zgłębiania tajemnicy egzystencji. Choćby miały to być tylko mgliste metafizyczne obrzeża. Każdy zobaczy tam co innego; Janina Kraupe zobaczyła Poezję "kreślącą własne teksty pismem istot nieinkarnowanych / nienarodzonych / zamieszkujących anielskie lub demoniczne / przestrzenie". Urodzona w 1921 roku Janina Kraupe ukończyła studia artystyczne w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Obecnie jest profesorem tej Akademii, należy do tzw. "Grupy Krakowskiej" i tworzy prace plastyczne związane z muzyką poezją i magią.
